|
ترانه های بی صدا آن سوی دلتنگیها خداییست که داشتنش پایان تمام دلتنگیهاست
| ||
|
خاموش تر از خاموش سکوتی پر از مبهم بی خیالی و مقصد و نهایتی نامعلوم و دوست داشتنی عمیق.... گله های از دل و فلسفه های از عقل گاه جنون و گاه رها از هر چه نا مفهوم..... واژه ها ره رها باید کرد.....عشق را باید بوسید...شب را به جان باید بخشید تا طلوع سحر. [ سه شنبه چهاردهم مرداد ۱۴۰۴ ] [ 8:47 ] [ بنده ی خدا ]
|
||
| [ طراحی : وبلاگ اسکین ] [ Weblog Themes By : weblog skin ] | ||