1. هنگامى كه عصبانى مى ‏شويد، در خودتان يك تغيير حالت فيزيكى ايجاد

كنيد؛ مثلاً مقدارى قدم بزنيد و سعى كنيد در آن لحظات تصميم نگيريد و اگر

آب در دسترس شما است، مقدارى آب خنك ميل كنيد و دست و صورت خود

را با آن شست و شو دهيد.

2. اگر امكان دارد، هنگام عصبانيت يا بى ‏حوصلگى و كسالت، يك دوش آب

ولرم بگيريد.

3. چند لحظه دراز بكشيد و چشمان خود را ببنديد و همه ماهيچه ‏هاى خود

را شل كنيد تا آرامش عضلانى پيدا کنید، و فكر خود را از آنچه موجب عصبانيت

شما شده است، منصرف كنيد و به عضلات بدن خود تمركز يابيد.

4. به خودتان تلقين كنيد كه اتفاق خاصى نيفتاده؛ مگر آسمان به زمين آمده

است؟ ديگران در چنين مواردى چه مى‏ كنند؟ آيا همه عزا مى ‏گيرند؟ هر كس

به كارى مشغول مى ‏شود و به اين گونه موارد اعتنايى نمى ‏كند.

5. هميشه فضاى ذهنى و روانى خود را براى شنيدن و دريافت رفتارهاى

نابجا و خلاف انتظار آماده سازيد؛ به اين معنا كه هميشه انتظار داشته باشيد

ديگران با شما، به بدترين شكل برخورد كنند؛ اگر كسى مدتى چنين كند، به

تدريج صفت حلم در او به وجود مى ‏آيد و علاوه بر اين، حسن خلق نيز براى او

حاصل مى‏ شود و خود را براى تحمل آن آماده می کند.

پيامبر خدا (ص) : هر كه خشمى را فرو خورد، خداوند درون او را از ايمان پر كند.